برای دریافت ومشاهده تصویر بالا در ابعاد بزرگتر اینجا کلیک کنید
تلخ ترین اتفاق در یک رابطه عاشقانه وداع عاشق ومعشوق هست که در این اتفاق تلخ هر کدوم از طرفین حرغهایی برای گفتن داره اما اون رو به زبون نمی یاره . منهم سعی کردم یکی از اون هزاران حرف دل یه عاشق رو مینویسم . امیدوارم از این مطلب خوشتون بیاد
کفشهایت را منظم و مرتب، می گذارم دم در.هرکجا که خواستی برو.هر کجا که باشی،باهر کسی که باشی باز هم مال منی.فکرت،یادت مال من است. پشت سرت آب میریزم. یعنی هرجا که باشی آبادی است.آمدنت آبادی آورد، رفتنت هم. نگاهت می کنم ، کاش برمی گشتی تا شاید اشکهایم را ببینی. همان بهتر که برنگردی تا دم آخر بگویی: خدانگهدار. همان بهتر که وقت رفتنت از من نپرسی که آیا عاشقت بوده ام یا نه...............
زمین گیر می شوم. رفتنت کارش را خواهد کرد. به زودی خواهم مرد. آرزوهایم خواهند پژمردو قلبم که هرثانیه برای دیدار تو می تپید از حرکت باز خواهد ایستاد.
دستانم می لرزند،دلهره دارم. کاش می دانستی دوستت دارم................
آنطرفتر کسی ایستاده است،کسی که من نیست.او به تو نزدیکتر است و من به قلب تو. با من غریبه می شوی ، تا آشنایی را که با من غریبه است آشنای خود کنی. مهم نیست، تحمل می کنم. شاید من تنها که هر دم برایت مضطرب بودم ارزش نگاه آخرت را نداشتم که برگردی تا از اشکهایم بفهمی که دوستت داشتم.
دستم مال تو ،قلبم مال تو. هرچه که داشتم به تو دادم. حالا غصه هایت هم مال من شده است. حالا غریبی ام را پای دل کوچکم می کارم تا عشق را در دلتنگی هایم برویاند. تنها شدم ، تنها . کاش می فهمیدی.........
من از تو تنها نشدم، من از خودم تنها شدم. من از دوست داشتن و دوست داشته شدن تنها شدم. رفتی چون دوستم نداشتی .........
دلم که گرفت دنبال دلم گشتم،تو دلم بودی. احساسم بودی و همه وجودم.
در دلم آرزوی داشتن تو نبود،در دلم آرزوی دوست داشتن تو بود. دوستت داشتم ، با همه آنچه نداشتم. سرمایه نداشتم ولی صداقت که داشتم. می دانم که در این گرگ بازار ،صداقت مطاعی نیست که هر کسی خریدار باشد، آنچنانکه تو نیز نبودی.
اشکهایم را پاک نمی کنم. می خواهم برگردی تا ببینی دوستی ام را که از جنس اشک و باران است. دوستی ام از جنس سیب است. سیبی که بوی تنهایی می دهد و از چلو کباب بوقلمون هم دلپذیر تر است !
